Catwidget1

Arts

အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် တရုတ်-မြန်မာဆက်ဆံရေး

သက္ကရာဇ် ၂၀၂၀ပြည့်နှစ် သမ္မတရှီကျင့်ဖျင်ရဲ့ နှစ်ဦးပြည်ပခရီးစဥ်အဖြစ် ဇန်နဝါရီလ ၁၇ရက်မှာ မြန်မာနိုင်ငံကို လာရောက်ပါတယ်။ တရုတ်လို့ပြောလိုက်ရင် မြောက်၊ အရှေ့မြောက်ဒေသက လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့အစည်းတွေကို မြင်လာကြတယ်၊ စီးပွားရေးမှာ လိုက်နာရမယ့် စည်းမျဥ်းစည်းကမ်းတွေကို ဂရုမစိုက်တဲ့ တရုတ်စီးပွားရေးသမားတွေကို မြင်လာကြတယ်။ အတိတ်က ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီကို အားပေးကူညီ ခဲ့တာတွေကို ပြန်သတိရစေတယ်။ အတိတ်သမိုင်းထဲက မြန်မာ့ပဒေသရာဇ်မြို့ပြနိုင်ငံတွေဖြစ်တဲ့ သရေခေတ္တရာ၊ ဟန်လင်း၊ ပုဂံ၊ ပင်းယစတဲ့ မြန်မာ့ထီးနန်းတွေ အဖျက်စီးခံခဲ့ရတာတွေကို အောင်မေ့စေပါတယ်။

သူတို့ဆီက လူငယ်တွေ အပိုင်း(၁)

"ဆရာမဖြိုး ဘာဂီကို ခဏရပ်ဖို့ ပြောပေးပါ" ကိုယ်ရှာနေတဲ့ အရာတစ်ခု မြင်ကွင်းထဲရောက်လာတာကြောင့် ဘာဂီရပ်ခိုင်းဖို့ ဘာသာပြန်ဆရာမဖြိုးပြည့်စုံကို အကူအညီတောင်းလိုက်တာပါ။ ကိုယ်ကြောင့် အခြားလူတွေ စောင့်နေရမှာကို အားမနာနိုင်အောင်ပါပဲ။ နောက်တစ်ခေါက် ဒီလိုအခြေအနေမျိုးနဲ့ ဒီနေရာကိုပြန်ရောက်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေနည်းတဲ့အတွက် ကျွန်တော်အားမနာနိုင်ပါဘူး။

သူတို့ဆီက လူငယ်တွေ အပိုင်း (၂) နိဂုံး

ကျွန်တော်တို့ သွားရောက်လေ့လာခဲ့တဲ့ နေရာတော်တော်များများမှာ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် တရုတ်အမျိုးသမီး ဧည့်လမ်းညွှန်တွေက လိုက်လံရှင်းပြလေ့ရှိတယ်။ အလားတူပဲ ရထားစီးတဲ့အချိန်မှာလည်း လက်မှတ်စစ်၊ တွဲထိန်းတွေဟာ အမျိုးသမီးတွေပါပဲ။ ယွမ်တကုမ္ပဏီကို သွားရောက်လေ့လာချိန်မှာတော့ အင်ဂျင်နီယာ နည်းပညာတွေ ဖြစ်နေတာကတစ်ကြောင်း၊ အဲဒီနေရာက သီးသန့်မြို့လေးတစ်ခုလိုဖြစ်နေတာက တစ်ကြောင်း ကြောင့် ထင်ပါရဲ့ ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်း အမျိုးသမီးငယ်တစ်ယောက်က တာဝန်ယူရှင်းပြပေးပါတယ်။

အလေးနီပြုကြသူတွေ အပိုင်း(၁)

“ဒီကြေးရုပ်ကြီးအမြင့်က တစ်ရာ့တစ်မီတာမြင့်တယ်။ အဲဒါက ဆယ်လပိုင်းတစ်ရက်နေ့ကို ကိုယ်စားပြုထားတာ” ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့နဲ့အတူလိုက်ပါလာတဲ့ ဘာသာပြန်ဆရာမ မဖြိုးပြည့်စုံ ရှင်းပြနေတာပါ။ ကျွန်တော် တို့ ရောက်နေတဲ့နေရာက မော်စီတုန်း မွေးရပ်မြေ၊ မော်စီတုန်း တစ်သက်တာပြတိုက်ရှေ့ မော်စီတုန်း ကြေးရုပ် ရှိရာ ရင်ပြင်မှာပါ။

အလေးနီပြုကြသူတွေ အပိုင်း(၂) နိဂုံး

ဧည့်လမ်းညွှန်းက အဲဒါ တိန်ရှောင်ဖိန်လက်ရေး၊ တိန်ရေးပေးထားတာတဲ့။ တိန်ရှောင်ဖိန်ဆိုတာ မော့်စစ်ရေးနည်းဗျူဟာကို စီးပွားရေးရေးနည်းဗျူဟာအဖြစ်ပြောင်းလဲကျင့်သုံးခဲ့သူ၊ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ ဆိုရှယ်လစ် ဝါဒနဲ့ ခေတ်သစ်တည်ဆောက်ရေး စီမံကိန်းကို ဦးဆောင်ရေးဆွဲခဲ့သူ၊ တရုတ်နိုင်ငံကို ဈေးကွက်စီးပွားရေး စနစ်ဆီ ဦးဆောင်သွားခဲ့သူ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမားအဖြစ် နာမည်ကြီးပါတယ်။ မော့်အိမ်တော် တံခါးဝ သူရေးထားတဲ့စာက သူရဲ့ တိုင်းပြည်အပေါ်ထားတဲ့ နိုင်ငံရေးအမြင်ကို သိသာစေတယ်။

ပန်းနုရောင်စွယ်တော် ရွှေဝါရောင်ပိတောက် အပိုင်း(၁)

ဒီကမိတ်ဆွေတို့ ရောက်လာတာ နှစ်ပတ်လောက် စောသွားတယ်။ နှစ်ပတ်လောက်နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာ ရင် လျှိုကျို့မြို့ တမြို့လုံး စွယ်တော်ပန်းတွေပွင့်ပြီး ဒီထက်မက လှနေမှာလို့ လျှိုကျို့မြို့ ဒုတိယမြို့တော်ဝန် မစ္စလုလျှိုပင်း (LuLiuPing) ကပြောတယ်။ တရုတ်နိုင်ငံ ကွမ်ရှီပြည်နယ်၊ လျှိုကျို့မြို့ ဒုတိယမြို့တော်ဝန်နဲ့ စစ်ကိုင်းတို င်းဒေသကြီး၊ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီးက စာရေးဆရာ၊ သတင်းစာဆရာ၊ ဓာတ်ပုံဆရာတွေ ပါဝင်တဲ့ တရုတ်-မြန်မာ ချစ်ကြည်ရေး ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ မတ်လ ၂၇ ရက်နေ့ ညက တွေ့ဆုံခဲ့ကြတယ်။

ပန်းနုရောင်စွယ်တော် ရွှေဝါရောင်ပိတောက် အပိုင်း (၂)နိဂုံး

လျှိုကျို့မြို့က သူ့သဘာဝပထဝီအနေအထားအရကိုက လျှိုမြစ်ကွေ့ဝိုက်စီးဆင်းရာ စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံမှာ တည် ထားတာမို့ အမြင်ဆန်းပြီး လှပါတယ်။ သူ့မြို့တည်ခဲ့တဲ့ သက်တမ်းက နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀ ကျော်ပါပြီ။ သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင် ကောင်းမွန်လာတဲ့ လျှိကျို့မြို့က စက်မှုလုပ်ငန်းအပြင် သူရဲ့နဂိုသဘာဝကပေးထားတဲ့ အလှတရားကို ခံစားနိုင်စေဖို့ ခရီးသွားလုပ်ငန်းကိုလည်း တိုးချဲ့ဆောင်ရွက်နိုင်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီလို ခရီးသွားလုပ်ငန်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်နိုင် ဖို့အတွက်လည်း တရုတ်ခရီးသွားလာရေးဝန်ကြီးဌာနက အေလေးလုံးအဆင့် သတ်မှတ်ချက်တွေကို ၁၉၉၉ခုနှစ်မှာ ထုတ်ပြန်ပေးခဲ့တယ်။

ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်(ကိုဗစ်နိုင်တင်း)ကို ကမ္ဘာ့ကူးစက်ကပ်ရောအဖြစ်‌ကြေညာ

ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO)အနေနဲ့ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်(ကိုဗစ်နိုင်တင်း) ဖြစ်ပွားမှုကို အချိန်နဲ့တပြေးညီ အကဲဖြတ်နေပြီး၊ ပြန့်နှံမှု၊ ပြင်းထန်မှု၊ စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ အရေးမယူမှုတွေကြောင့် ကျွန်တော်တို့ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေရကြောင်း၊ ဒါကြောင့် ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်(ကိုဗစ်နိုင်တင်း)ရောဂါဖြစ်ပွားမှုကို ကမ္ဘာ့ကူးစက်ကပ်ရောဂါအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် တက်ဒရော့စ် အက်ဒမ်နွမ် ဂယ်ဘရက်စ်စက် (Tedros Adhanom Ghebreyesus)က မနေ့က သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲမှာ ပြောကြားလိုက်ပါတယ်။ 

ကူးစက်ကပ်ရောဂါဆိုတာ ပေါ့ပေါ့ဆဆ၊ ဂရုမစိုက်ဘဲနေရမယ့် စကားလုံးသက်သက်မျှမဟုတ်ဘူးလို့ သူကပြောပါတယ်။ 

ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ပတ်အတွင်းတရုတ်နိုင်ငံပြင်ပမှာ ကိုဗစ်နိုင်တင်း ဖြစ်ပွားမှုအရေအတွက် ၁၃ ဆအထိ တိုးလာခဲ့ပြီး ဘေးဒဏ်သင့်နိုင်ငံ သုံးဆတိုးလာတယ်လို့ဆိုတယ်။ အခုအချိန်မှာ နိုင်ငံပေါင်း ၁၁၄နိုင်ငံမှာ လူပေါင်း ၁၁၈၀၀၀ကျော် ရောဂါဖြစ်ပွားနေပြီး ၄၂၉၀ဦး သေးဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်။ လာမည့်ရက်တွေနဲ့ ရက်သတ္တပတ်တွေမှာ ရောဂါဖြစ်ပွားမှု အရေအတွက်၊ သေဆုံးမှုအရေအတွက်နဲ့ ဘေးသင့်နိုင်ငံအရေအတွက် တိုးလာဖို့ရှိတယ်လို ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးဖွဲ့က ထုတ်ပြန်လိုက်ပါတယ်။


Source : WHO

ကျောင်းတွင်း ဒီမိုကရေစီ အခန်း (၇) နိဂုံး

ရေးသားသူ ✒️✒️✒️ ကုလသမဂ္ဂ အတွင်းရေးမှူးချုပ်ဟောင်း ဦးသန့်
စာသင်ကျောင်းများ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျောင်းသူကျောင်းသားများ စာမေးပွဲ အောင်မြင်ရန် မဟုတ်၊ အလုပ်ရရန်မဟုတ်၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပညာတစ်ခုခုကို တတ်ကျွမ်းရန်လည်းမဟုတ်၊ ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများသည် သိနားလည်သော တိုင်းသူပြည်သားကျောင်းများ ဖြစ်လာကြစေရန် ရည်ရွယ်ချက် ထားရှိရပေမည်။ ထိုသို့သော တိုင်းသူပြည်သားကောင်း ဆိုသည်မှာလည်း ဒီမိုကရေစီသဘောတရားများကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်နားလည်၍ ကောင်းစွာ လက်တွေ့ကျင့်သုံးနိုင်သူများ ဖြစ်စေရမည်။ ဤကား စာသင်ကျောင်းတိုင်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်ရ‌‌‌‌‌စေမည်။
အခန်း (၇)
ထောက်ခံအကြံပေးချက်များ

အထက်တွင် ဖော်ပြပါရှိသော အကြံပေးချက်များကို အကျဉ်းချုံး၍ ပြန်လည်ဖော်ပြရန် လိုအပ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခန်းတွင် အရေးကြီးသော အချက်အလက်များကို အကျဉ်းချုံး၍ ပြန်လည်ဖော်ပြပေအံ့။

စာသင်ကျောင်းများ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျောင်းသူကျောင်းသားများ စာမေးပွဲအောင်မြင်ရန် မဟုတ်၊ အလုပ်ရရန်မဟုတ်၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပညာတစ်ခုခုကို တတ်ကျွမ်းရန်လည်းမဟုတ်၊ ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများသည် သိနားလည်သော တိုင်းသူပြည်သားကျောင်းများ ဖြစ်လာကြစေရန် ရည်ရွယ်ချက် ထားရှိရပေမည်။ ထိုသို့သော တိုင်းသူပြည်သားကောင်း ဆိုသည်မှာလည်း ဒီမိုကရေစီသဘောတရားများကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်နားလည်၍ ကောင်းစွာ လက်တွေ့ကျင့်သုံးနိုင်သူများ ဖြစ်စေရမည်။ ဤကား စာသင်ကျောင်းတိုင်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်ရေမည်။

တိုင်းသူပြည်သားကျောင်းဆိုသည်မှာ လူတော်လူကောင်းဖြစ်ရန် အရေးကြီးပေသည်။ ပညာတရပ်ရပ် တွင် မည်မျှပင် ထူးချွန်စေကာမူ စာရိတ္တ ချွတ်ယွင်းလျှင် ထိုသူသည် လူတော်လူကောင်း မဟုတ်နိုင်တော့ပေ။ 

ထို့ကြောင့် ပညာသင်ကြားရာ၌ ဘာသာရပ်များကို ကောင်းစွာ နားလည်သင့်သကဲ့သို့ လူတော်လူကောင်း ဖြစ်လာရေးကိုလည်း ကောင်းစွာ နားလည်သင့်ပေသည်။ ကျောင်းသူကျောင်းသားများ အား အောက်ပါ ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ဖန်တီးပေးရန်လည်း အရေးကြီးပေသည်။


(က) မိမိ၏ ကိန်းအောင်းနေသော ဉာဏ်၊ အစွမ်းသတ္တိ၊ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်တို့ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြု နိုင်ရန် လမ်းဖွင့်ပေးရမည်။ သို့မှသာလျှင် ၎င်းသည် အသုံးဝင်သော တိုင်းသူပြည်သားကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ပေမည်။

(ခ) မိမိ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူ့လောက အတွင်း၌ မည်ကဲ့သို့ နေထိုင် ကျင့်သုံးရမည် ဟူသော လက်တွေ့ဗဟုသုတကိုလည်း ပေးရမည်။

(ဂ) မိမိ၏ ဝါသနာပါသော လုပ်ငန်းတစ်ခုခုဖြင့် ပြင်ပလောက၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက် နိုင်စေရမည်။

(ဃ) လူအချင်းချင်း ဆက်ဆံမှုတွင်လည်း ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့၍ ကူညီရိုင်းပင်းလိုသော စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာအောင် လက်တွေ့ နည်းများဖြင့် သင်ကြား ပို့ချပေးရမည်။

ကျောင်းတွင်း ဒီမိုကရေစီအောင်မြင်ရန် အတွက် ကျောင်းသူကျောင်းသားများသည် လွတ်လွတ် လပ်လပ် မိမိတို့၏ စိတ်ဆန္ဒကို ပြသနိုင်ခွင့် ရှိစေရမည်။ သို့ရာတွင် ဆရာကြီးနှင့် ဆရာ ဆရာမများ၏ ရှိပြီး ဖြစ်သော ထူးခြားသည့် အခွင့်အရေးများကို ထိခိုက်စေခြင်း မရှိစေရ၊ ထိုအချက်ကို ဆရာနှင့် တပည့်ကောင်းစွာ သဘောပေါက်လျှင် ကျောင်းတွင်းလောကသည် အလွန်အဆင်ပြေသော လောက ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ 

ကျောင်းသူကျောင်းသားများ ကြီးပြင်းလာသောအခါ ဒီမိုကရေစီဝါဒကို ကောင်းစွာကျင့်သုံးနိုင်ရန် အတွက် ကျောင်းနေစဉ်ကာလ၌ ဒီမိုကရေစီ နည်းနာနိသျများကို တတ်နိုင်သလောက် လိုက်နာ ကျင့်သုံးရမည်။ ထိုသို့ကျင့်သုံးနိုင်ရန်အတွက် အောက်ပါအချက်များသည် အရေးကြီးပေသည်။

(က) ကျောင်းသူ ကျောင်းသား တိုင်းသည် ကျောင်းတွင်းကိစ္စများကို စီမံရာ၌ တတ်နိုင်သလောက် ကိုယ်ထိ လက်ရောက် ပါဝင်သင့်သည်။

(ခ) ကျောင်းတွင်းကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍ ကျောင်းသူကျောင်းသားများသည် ရံဖန်ရံခါ လွတ်လွတ် လပ်လပ် ဆွေးနွေးစေရမည်။

(ဂ) ဆရာ ဆရာများ၏ ထူးခြားသော အခြေအနေနှင့် အခွင့်အရေးကို ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများက အသိအမှတ်ပြုရသည့်နည်းတူ ကျောင်းသူကျောင်းသားများ၏ အခွင့်အရေးများကိုလည်း ဆရာ ဆရာမများက အသိအမှတ်ပြုသင့်ပေသည်။

(ဃ) ကျောင်းသားများအား ရံဖန် ရံခါ တာဝန်ယူရသော အလုပ်ဝတ္တရားများကို လွှဲအပ်ပေးသင့် ပေသည်။ သို့မှသာလျှင် ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများသည် ကျရောက်သော တာဝန်ကို ထမ်းဆောင် နိုင်ပေလိမ့်မည်။

(င) အတန်းအုပ်များ ရွေးချယ်ရာ၌ သော်လည်းကောင်း၊ အခြားတာဝန်ရှိသော နေရာများသို့ ကျောင်းသူကျောင်းသားများအား ရွေးချယ်ရန်ရှိလျှင် မဲဆန္ဒဖြင့် ရွေးချယ်ခြင်းသည်သာလျှင် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်ပေသည်။ ဆရာကြီးကသော်လည်းကောင်း၊ ဆရာ ဆရာမများကသော်လည်းကောင်း သဘော အတိုင်းရွေးချယ်ခြင်းသည် ဒီမိုကရေစီ အလေ့အထသင်ကြားမှုနှင့် ဆန့်ကျင်၏။

(စ) ဆရာနှင့် တပည့်စုပေါင်း၍ အတူတကွ ဆောင်ရွက်လုပ်ကိုင်ရသော ကိစ္စမျိုးကို မကြာခဏ ပြုလုပ် ဖန်တီးပေးရမည်။ ဆရာသည် တပည့်များအား သြဇာပေးသူမဟုတ်ဘဲ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ ကောင်းကျိုး လိုလားသူ မိတ်ဆွေကြီးဖြစ်သည်ဟု တပည့်များ၏ စိတ်တွင် ဖြစ်စေရမည်။

(ဆ) ကျောင်းစည်းကမ်းများ ရေးဆွဲရာတွင် လိုသည်ထက်ပို၍ မရေးဆွဲသင်ပေ။ အထက်တန်း ကျောင်းများတွင် ကျောင်းစည်းကမ်းများကို တတ်နိုင်သရွေ့ ကျောင်းကောင်စီများ၏ သဘောတူညီချက် ဖြင့်သာ လျှင် ရေးဆွဲသင့်ပေသည်။

(ဇ) ဆရာနှင့် တပည့်များသည် ရံဖန်ရံခါ စုပေါင်း၍ ကစားခြင်း၊ အပြင်သို့ လှည့်လည်သွားရောက်ခြင်း နှီးနှောခြင်း စသည်တို့ကို ပြုလုပ်သင့်ပေသည်။ ကျောင်းသားမိဘများသည် ကျောင်းနှင့် နီးကပ်နိုင်သမျှ နီးကပ်အောင် ဆက်သွယ်ထားသင့်ပေသည်။ ကျောင်း၏အရေးသည် ဆရာနှင့် ကျောင်းသားများ၏ အရေး သာမက မိဘများ၏ အရေးလည်း ဖြစ်သည်ဟု သဘောပေါက်စေသင့်၏။ ထို့ကြောင့် ဆရာများနှင့် မိဘများ ပူးပေါင်း၍ အသင်းဖွဲ့စည်းခြင်းသည် အလွန်အကျိုးရှိစေနိုင်၏။ ထိုအသင်းများ၏ လုပ်ငန်းအရပ်ရပ်ကို ကာလ ဒေသလိုက်၍ သတ်မှတ်ထားရှိသင့်ပေသည်။ ကျောင်းသားဟောင်းများသည်လည်း အသင်းအပင်းဖွဲ့စည်း၍ မိမိတို့၏ ကျောင်းဟောင်းနှင့် နီးကပ်စွာဆက်သွယ်နိုင်လျှင် ကျောင်းအတွက် များစွာ အကျိုးများနိုင်ပေသည်။


ကျောင်းသူကျောင်းသားများသည် လောကဇာတ်ခုံကြီး၏ အကြောင်းအရာများကို သိရှိ နားလည် ကြစေရန်အတွက် မကြာခဏဆေးရုံများ စာတိုက်များ ရဲဌာနများ လယ်ယာများ အလုပ်ရုံများ စသည်တို့ကို လည်ပတ်ကြည့်ရှု သင့်ကြသည်။ ထိုမျှသာမဏ မျိုးချစ်စိတ်ထက်သန်စေရန်အတွက် ရာဇဝင်နှင့်ဆိုင်သော အဆောက်အဦးများကိုလည်း ကြည့်ရှုလေ့လာသင့်ပေသည်။

ကျောင်းသူကျောင်းသားများသည် ကျောင်းထွက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ဒီမိုကရေစီအလေ့အထများတွင် ကျင့်သားရပြီး ဖြစ်စေသင့်သည်။ ဥပမာ အစည်းအဝေးကျင်းပခြင်း၊ သဘာပတိရွေးကောက်ခြင်း၊ အဆိုတင် သွင်းခြင်း၊ ထောက်ခံခြင်း၊ ကန့်ကွက်ခြင်း စသည့် အချက်တို့ကို ကောင်းစွာ နားလည်ကျွမ်းကျင်ပြီး ဖြစ်စေရမည်။ ကျောင်းသားကြီးများသည် မြူနီစပါယ် အစည်းအဝေးများ၊ တရားရုံးများ စသည်တို့ကို သွားရောက် ကြည့်ရှုခြင်းသည် များစွာ အကျိုးများနိုင်သည်။

ကျောင်းတွင် စည်းကမ်းသတ်မှတ်ရာ၌ ဆရာကြီးနှင့် ဆရာများက ၎င်းတို့၏ သဘောအတိုင်း သတ်မှတ်ခြင်းထက် ကျောင်းကောင်စီများတွင် တင်ပြပြီးနောက် ဆွေးနွေးအတည်ပြုပြီးမှသာလျှင် ပြဌာန်းသင့် ပေသည်။ သို့မှသာလျှင် စည်းကမ်း ဥပဒေများသည် လိုက်နာရမည့်သူများကိုယ်တိုင် သဘောတူလက်ခံပြီး သော စည်းကမ်းများဖြစ်သဖြင့် ဒီမိုကရေစီ စံနစ်နှင့် ကိုက်ညီပေသည်။

ကျောင်းတွင်းဒီမိုကရေစီအောင်မြင်စေရန်အတွက် ဆရာရော တပည့်ပါ ယုံယုံကြည့်ကြည်လိုက်နာကျင့် သုံးသင့်ပေသည်။ လူကြားကောင်းရုံ ဒီမိုကရေစီလုပ်တမ်းကစားခြင်းသည် အလွန်အကျိုးယုတ်နိုင်ပေသည်။ ထိုကဲ့သို့ ပေါ့ပျက်ပျက် ဖြစ်ကတတ်ဆန်းပြုလုပ်ပါက ကျောင်းသားကျောင်းသားများသည် တသက်ပတ်လုံး ဒီမိုကရေစီသဘောတရားများကို ပေါ့ပျက်ပျက်ပင် မှတ်ထင်ယုံကြည်ပေလိမ့်မည်။ 

ကျောင်းတွင်းဒီမိုကရေစီ အောင်မြင်သည် မအောင်မြင်သည်ဟူသော အချက်ကို အကဲခပ်ရန် မခဲယဉ်း လှသော ဒီမိုကရေစီ စနစ်ကို လိုက်နာသော ကျောင်းများတွင် ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများသည် ရဲရင့်ခြင်း၊ ယဉ်ကျေးခြင်း၊ မိမိတို့ပြောလိုသော အချက်အလက်ကို မဆုတ်ပြောတတ်ခြင်း၊ အများအကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်လိုခြင်း၊ ပြည်သူ့တာဝန် ဝတ္တရားများနှင့် အခွင့်အရေးများကို ကောင်းစွာသိခြင်း စသည့် အရည်အချင်းများကို တွေ့နိုင်ပေသည်။ ဒီမိုကရေစီစံနစ်ကို မလိုက်နာသော ကျောင်းများတွင်မူကား ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများသည် အထက်ပါအရည်အချင်းများ မရှိဘဲ ကြောက်ရွံခြင်း၊ အထက်မှ ခိုင်းသည်ကို သာ လုပ်တတ်ခြင်း၊ မိမိတို့၏ ပင်ကိုယ်ဉာဏ်ကို အသုံးမပြုတတ်ခြင်း စသည်တို့ကို တွေ့နိုင်ပေသည်။

ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံတော်အတွင်းရှိ စာသင်ကျောင်းများတွင် ဒီမိုကရေစီစံနစ်ကို လိုက်နာကျင့်သုံး ကြမည်လော။ သို့တည်းမဟုတ် ဒီမိုကရေစီ စနစ်ကိုပယ်၍ သြဇာအာဏာနှင့် အုပ်ချုပ်ကြမည်လော။ အဖြေနှင့် ပတ်သက်၍ ဝိဝါဒ ကွဲပြားရန်မလိုဟု ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်၏။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျောင်းတိုင်းသည် ဒီမိုကရေစီ ဝါဒကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးသော ကျောင်းများသာ ဖြစ်ရန် အကျွန်ုပ်တို့လိုလားပေသည်။ သို့မှသာလျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများသည် ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးတွင် အကျိုးရှိစွာ ပါဝင်ဆောင်ရွက်နိုင်ကြ ရန် အခြေခံရှိပြီး ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။ ကျောင်းတွင်းဒီမိုကရေစီသည် ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံ၏ တောင့်တင်းခိုင်မာသော အခြေခံ အုတ်မြစ်ကြီးသာလျှင်ဖြစ်၏။

ဦးသန့်

ကျောင်းတွင်း ဒီမိုကရေစီ အခန်း (၆)

ရေးသားသူ ✒️✒️✒️ ကုလသမဂ္ဂ အတွင်းရေးမှူးချုပ်ဟောင်း ဦးသန့်
ဒီမိုကရေစီကျောင်းထွက်သည် ဝါဒဖြန့်ခြင်းကို မျက်စိမှိတ်ပြီး ယုံကြည်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။ ဆန်ခါတွင်တင်၍ အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပြီးမှသာလျှင် လက်ခံမည့် လူစားမျိုးဖြစ်သည်။ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ကို အများဆုံး အသုံးပြုရသော လူစားမျိုး ဖြစ်ပေသည်။ (ငါမသိပါဘူး ကွာ) ဟု ညည်းညူသော လူပျင်းတို့၏ လက်သုံးစကားကိုလည်း လက်ကိုင်ပြုခြင်းမရှိပေ။ မသိလျှင် သိအောင် လုပ်လိုစိတ်များကို မွေးမြူသူလည်း ဖြစ်၏။ ဒီမိုကရေစီကျောင်းထွက်တစ်ဦးသည် ပညာရှာရာတွင် အတောမသတ်သော ဆန္ဒရှိ၏။ 

အခန်း (၆)
လူတော်လူကောင်းများပေါ်ထွက်ရေး

ကျောင်းတွင်း ဒီမိုကရေစီနှင့် ပတ်သက်၍ အရေးကြီးသော အချက်အလက်များကို ကျွန်ုပ်တို့ ရေးသား ဆွေးနွေးပြီးခဲ့လေပြီ။ ထိုကဲ့သို့ ဒီမိုကရေစီ စံနစ်ကို ဂရုပြု၍ လိုက်နာဆောင်ရွက်သော စာသင်ကျောင်းများမှ မည်သို့သော ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများ ပေါ်ထွက်လာပါမည်နည်းဟု မေးစရာရှိလေသည်။ အဖြေမှာ လွယ်ကူလှပေသည်။ ဒီမိုကရေစီဖြန့်ဖြူးသော ကျောင်းများမှ ဒီမိုကရေစီ ဝါဒကို သက်ဝင်ယုံကြည်လာသူများ ထွက်ပေါ်လာမည်ဖြစ်၏။ ထိုကျောင်းထွက်များသည် စာပေပါရဂူကြီးများ၊ သက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပညာရပ်များတွင် နားလည်ကျွမ်းကျင်သူများသာမက ထို့ထက်ပိုမိုတန်ဘိုးရှိသော လူတော်လူကောင်းများ ထွက်ပေါ်လာမည်မှာ သေချာပေသည်။ စာပေတွင် ထိပ်ဆုံးတန်းမှ အောင်မြင်သူများ၊ အတွက်အချက်တွင် အံ့သြဘွယ် ထူးချွန်သူများ၊ နိုင်ငံသမိုင်းကို ကရားရေလွှတ်သလို တတွတ်တွတ်ပြောနိုင်သူများ၊ လောက ဓာတ်ပညာတွင် အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင်တော်သူများ ထွက်ပေါ်ရေးသည် မည်သည့်စံနစ်နှင့်သင်သော ကျောင်းမျိုးပင် ဖြစ်စေကာမူ ဂုဏ်ယူနိုင်ပေသည်။ ဒီမိုကရေစီစနစ်နှင့် သင်သော ကျောင်းမျိုးသာမက သြဇာအာဏာနှင့် ဖိ၍ သင်သော ကျောင်းမျိုးကလည်း အထက်ပါလူစားမျိုးကို မွေးထုတ်နိုင်ပေသည်။ သို့ရာတွင် ဒီမိုကရေစီ စနစ်နှင့်သင်သော ကျောင်းမျိုးမှာမူ အခြားစံနစ်နှင့်သင်သော ကျောင်းမျိုးထက်သာသောအချက်မှာ အခြားမဟုတ်၊ စိတ်ထားမြင့်မြတ်၍ သတ္တိရှိသော သူများကိုမွေးထုတ်နိုင်ပေသည်။ ထိုကျောင်းထွက်များသည် သဘောထားကြီးခြင်း ကိုယ်ကျိုးထက် အများအကျိုးကို ကြည့်ခြင်း၊ ရပ်ရွာနယ်ပါယ် တိုင်းပြည် ကောင်းစားရေး အတွက် စေတနာရှိခြင်း၊ ရဲရင့်ခြင်းစသော ဂုဏ်ထူးဝိသေသများနှင့် ပြည့်စုံပေသည်။

ဒီမိုကရေစီစံနစ်အတိုင်း ဆောင်ရွက်စီမံသော ကျောင်းများမှ ထွက်လာသူများသည် အခြားစနစ်ဖြင့် သင်ကြားပို့ချသော ကျောင်းများမှ ထွက်လာသူများထက် မည်သည့် အရည်အချင်းများ ပိုမိုလာသည်ကို ရှင်းလင်းအောင်ဖော်ပြ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့ရာတွင် အကျဉ်းချုံး၍ ဖော်ပြရသော် ရကောင်း၏။


ဒီမိုကရေစီ အလေ့အကျင့်ရသော ကျောင်းသူကျောင်းသားတစ်ဦးသည် မိမိ၏ အစွမ်းကို မိမိကောင်းစွာ ယုံကြည်၏။ မိမိနှင့် သက်ဆိုင်သော ကိစ္စတစ်ရပ်ကို ဆောင်ရွက်ရလျှင် အောင်မြင်မည်ဟု စိတ်ချသူဖြစ်၏။ ရှေးကကြောက်ဆုတ်ဆုတ်လုပ်နေသောသူ ဖြစ်စေကာမူ ပိုမို၍ ရဲတင်းလာ၏။ မိမိ၏ သဘောဆန္ဒကို ထုတ်ဖော် ပြောဆိုရန် နောက်တွန့်ခြင်းမရှိပေ။ မိမိသည်စာတွင် ညံ့ဖျင်းစေကာမူ၊ မိမိတော်သောဘက်တွင် မိမိဂုဏ်ယူ၏။ ဥပမာစကားပြောကောင်းခြင်း သို့မဟုတ် ကစားခုန်စားဘက်တွင် ထူးချွန်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ရပ်ရွာအကျိုးကို အပင်ပန်းခံ၍ ဆောင်ရွက်လိုခြင်း စသောအရည်အချင်းများကို ကောင်းစွာ သဘော ပေါက်၍ အကျိုးရှိစွာ အသုံးချလိုစိတ်ရှိပေသည်။

ဒီမိုကရေစီ ကျောင်းထွက် တစ်ဦးသည် ပြဿနာတစ်ရပ်ရပ်ကို ကြည့်လျှင် ဟိုဘက်ဒီဘက် ခြုံ၍ ကြည့်၏။ အဆိုးနှင့် အကောင်း ကိုနိုင်းချိန်၏။ စဉ်းစားဝေဖန်၏။ ၎င်းနောက်မှ ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်၏။ အများ မိုးခါးရေ သောက်၍ လိုက်ပြီး သောက်လိုသော သူမဟုတ်ပေ။ ပင်ကိုယ်ဉာဏ်ကို တကယ်အသုံးပြု၏။ မိမိ၏ စွမ်းရည်ကို မိမိကောင်းစွာ ယုံကြည်ပေသည်။ လောကဇာတ်ခုံတွင် မိမိသည် အရှုံးကို တွေ့ရငြားလည်း အောင်မြင်မှုကို တွေ့ရဦးမည်ဟု အားတင်းနိုင်သောသူ ဖြစ်ပေသည်။ ဒီမိုကရေစီ ကျောင်းထွက်သည် အနိုင်မခံ အရှုံးမပေးသော သတ္တိခဲသာလျှင် ဖြစ်ဘိ၏။

ဒီမိုကရေစီ ကျောင်းထွက်သည် ကျရောက်သော တာဝန်ကို ကောင်းစွာ ထမ်းဆောင်လိုစိတ်ရှိပေသည်။ ကျောင်းတွင် တာဝန်အမျိုးမျိုးကို မိမိစွမ်းဆောင်သည့်ဘက်က ထမ်းဆောင်ခဲ့ရရာ ထို အလေ့အကျင့်သည် ကြီးပြင်းသည်တိုင်အောင် စွဲ၍ ပါလာတတ်၏။ သို့ရာတွင် ထိုကဲ့သို့ တာဝန်သိတတ်သော စိတ် မွေးမြူနိုင်ရန် တစ်နှစ် နှစ်နှစ်စသည်ဖြင့် သင်ကြား၍ မရနိုင်ပေ။ ကျောင်းတွင် နှစ်ပေါင်းအတော်ကြာအောင် လက်တွေ့ လိုက်နာဆောင်ရွက်မှသာလျှင် မွေးမြူနိုင်ပေမည်။ ဒီမိုကရေစီကျောင်းများတွင် ကျောင်းသူကျောင်းသား များသည် (ဒါတို့ကျောင်း) ဟူသော စိတ်ထားကို မွေးမြူရုံသာမက (ဒါတို့မြှင့်မှ မြင့်မည့်ကျောင်း) ဟူသော တာဝန်ခံစိတ်ထားကိုလည်း မွေးမြူကြရပေသည်။

တာဝန်သိတတ်သည်နှင့်အမျှ စုပေါင်းဆောင်ရွက်လိုစိတ် ထွင်၍ လုပ်လိုစိတ်များလည်း ရှိတတ်ပေသည်။ ကျောင်းသား ကျောင်းသူများသည် မိမိတို့ သန်ရာသန်ရာကိစ္စများတွင် ကိုယ်ထိလက်ရောက် ပါဝင်လုပ်ကိုင်ကြရသဖြင့် အများနှင့်ဆက်ဆံရသော လုပ်ငန်းများတွင် ကျင့်သားရသားပြီး ဖြစ်လေသည်။ အထက်မှ ချုပ်ချယ်မှုများ ကင်းလွတ်သဖြင့်လည်း ထွင်၍လုပ်လိုသော ဗီဇကလေး ပါလာတတ်၏။ ထိုဗီဇသည်ပင်လျှင် တိုးတက်မှု၏ အရင်းခံဖြစ်လေသည်။ ဥပမာကျောင်း မဂ္ဂဇင်းတွင် ပါဝင်ကူညီခဲ့ရသော ကျောင်းသူ ကျောင်းသား တစ်ဦးသည် ထိုးထွင်း၍ စိတ်ကူးခြင်း ထိုးထွင်း၍ ရေးသားခြင်း ဗီဇပါလာတတ်၏။ ထိုဗီဇ သည်ပင်လျှင် ဒီမိုကရေစီ စံနစ်၏ ကျေးဇူးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ 

ဒီမိုကရေစီကျောင်းထွက်သည် ဝါဒဖြန့်ခြင်းကို မျက်စိမှိတ်ပြီး ယုံကြည်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။ ဆန်ခါတွင် တင်၍ အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပြီးမှသာလျှင် လက်ခံမည့်လူစားမျိုးဖြစ်သည်။ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ကို အများဆုံး အသုံးပြုရသော လူစားမျိုး ဖြစ်ပေသည်။ (ငါမသိပါဘူး ကွာ) ဟု ညည်းညူသော လူပျင်းတို့၏ လက်သုံးစကားကိုလည်း လက်ကိုင်ပြုခြင်းမရှိပေ။ မသိလျှင် သိအောင် လုပ်လိုစိတ်များကို မွေးမြူသူလည်း ဖြစ်၏။ ဒီမိုကရေစီကျောင်းထွက်တစ်ဦးသည် ပညာရှာရာတွင် အတောမသတ်သော ဆန္ဒရှိ၏။ 

ဒီမိုကရေစီကျောင်းထွက်သည် အပြောအဆို အမူအရာ အစခပ်သိမ်းတွင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့၏။ မောက်မာခြင်းမရှိ။ ဝင့်ကြွားခြင်းကင်း၏။ ဤအရည်အချင်းတို့သည် ကျောင်းမှပါလာသော အလေ့အကျင့်များသာ ဖြစ်ပေသည်။ ဆရာနှင့် တပည့် ဆက်ဆံရာတွင် ဆရာသည် တပည့်ကို မောက်မာခြင်းမရှိ၊ ဝင့်ကြွားခြင်း ကင်းခဲ့၏။ ဤနမူနာသည် ကျောင်းသားသူငယ်တို့၏ စိတ်တွင် အမြဲထာဝရ ကိမ်းအောင်းပေတော့မည်။ ၎င်းတို့သည် အများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ပြေပြစ် ပျူငှာသည်သာတည်း။ 

ဒီမိုကရေစီ အလေ့အကျင့်သည် ရာဇဝတ်မှုများကိုပင် သိသိသာသာ လျော့နည်းစေလိမ့်မည်။ ဖျက်ဆီးလိုစိတ်၊ သူများမျက်ရည်ကျမှ ဝမ်းသာလိုစိတ်၊ ရိုင်းစိုင်းသော စိတ်ထားများသည် ဒီမိုကရေစီ၏ စံနစ်တွင် ပျောက်ကွယ်ရမည်သာတည်း။

ဒီမိုကရေစီကျောင်းထွက်တစ်ဦးသည် ဒီမိုကရေစီစနစ်၏ နည်းနာနိသျများကိုလည်း နားလည်ပြီး ဖြစ်ပေသည်။ အစည်းအဝေးကို မည်ကဲ့သို့ ကျင်းပရသည်။ သဘာပတိကို မည်ကဲ့သို့ ရွေးချယ်ရသည်။ အဆိုကို မည်ကဲ့သို့ တင်သွင်းရသည်။ ထိုအဆိုကို မည်ကဲ့သို့ မဲခွဲရသည်ဟူသော အချက်များတွင် ကျင့်သားရပြီးဖြစ်ပေသည်။ ကျောင်းအပြင်ရှိလောကဇာတ်ခုံတွင် ထိုနည်းနာနိသျများကို အကျိုးရှိစွာ အသုံးချနိုင်ပေတော့မည်။ ဤကား ဒီမိုကရေစီစံနစ်ဖြင့် တိတိကျကျသင်ကြားပို့ချသော ကျောင်းများမှ ထွက်ပေါ်နိုင်ပါမည် နည်းဟူသော မေးခွန်းကို အကျဉ်းချုံး၍ ဖြေရသော် လူတော်လူကောင်းများ ပေါ်ထွက်လာမည်ဟု ဖြေဆိုနိုင်သည်။
ကျောင်းတွင်း ဒီမိုကရေစီ အခန်း (၇)နိဂုံး

ကျောင်းတွင်း ဒီမိုကရေစီ အခန်း (၅)

ရေးသားသူ ✒️✒️✒️ ကုလသမဂ္ဂ အတွင်းရေးမှူးချုပ်ဟောင်း ဦးသန့်
ကျောင်းလောကသည် ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်ပြတ်၍ ထည်းထည်း တည်ရှိနိုင်သော လောကမဟုတ်ပေ။ ပြင်ပလောကဆိုသည် မှာလည်း မိမိတို့၏ နိုင်ငံတစ်ခုတည်းကိုသာ ကွက်၍ မြင်ရသော ကျဉ်းမြောင်းသည့်လောကမျိုး မဖြစ်စေသင့်ပေ။ ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကြိုခုံ၍ မြင်နိုင်သော ကျယ်ဝန်းသည့်လောကမျိုးသာ ဖြစ်သင့်၏။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နိုင်ငံအသီးသီးသည် တနေ့ထက်တနေ့ ပိုမိုရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံလာကြရသည် ဖြစ်ရကား တိုင်းစိတ် ပြည်စိတ် မွေးမြူရုံမျှမက ကမ္ဘာစိတ်ကိုလည်း မွေးမြူနိုင်ကြရန် ရှေ့ဆောင်သင်ကြားမှုသည် ပညာရေး ရှေ့ဆောင် လမ်းပြတို့၏ အရေးကြီးသော တာဝန်တရပ်ဖြစ်ပေသည်။

အခန်း(၅)
ကျောင်းနှင့် လောက ဇာတ်ခုံ

ကျောင်းတွင်း ဒီမိုကရေစီ အောင်မြင်ရေးအတွက် ကျောင်းလောကသည် ပြင်ပလောကနှင့် ဆက်စပ် နိုင်သမျှ ဆက်စပ်ရမည်ဖြစ်၏။ ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများသည် ကျောင်းလောက၏ ပြဿနာရပ်များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ပြင်ပလောက၏ ပြဿနာရပ်များကိုပါ လေ့လာနိုင်သလောက် လေ့လာရပေမည်။ သို့မှသာလျှင် ကျောင်းသူ ကျောင်းသား ဘဝသည် လောကကြီးကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် အတွက် သင်ခန်းစာပေးသော ဘဝ ဖြစ်ပေမည်။

ကျောင်းသူကျောင်းသားများသည် ရံဖန်ရံဖန် ကျောင်းဝင်းပြင်ပရှိ လောကလုပ်ငန်းများကို လေ့လာ ကြည့်ရှုသင့်၏။ ဆေးရုံများ၊ အလုပ်ရုံများ၊ လယ်ယာများ၊ စာတိုက်များ၊ ရုံးများ၊ ရဲဌာနများ၊ မြူနီစပယ်အဖွဲ့များ၊ မီးသတ်ဌာနများ၊ ဆိပ်ကမ်းများ၊ မီးရထားရုံများ စသည်တို့ကို သွားရောက်လည်ပတ်၍ လေ့လာလျှင် စာတွေ့ ထက် ထူးခြားပိုမိုသော အသိဉာဏ်တမျိုးကို ရရှိပေမည်။ ထိုသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရာတွင် သက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူ ပုဂ္ဂိုလ်များ လိုက်ပါရန် အထူးအရေးကြီးပေသည်။ ၎င်းတို့ ကိုယ်တိုင် ရှင်းလင်းပြေပြခြင်းသည် အရေးကြီးသော အချက်အလက်များကို မှန်ကန်စွာ ရှင်းလင်းပြောပြခြင်းဖြစ်သဖြင့် ဗဟုသုတလည်း တိုး၍ ကလေးသူငယု်များ၏ စိတ်တွင်လည်း စွဲလမ်းခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ အထက်ပါ နေရာများသို့ ကြိုတင် စီစဉ်မှု မရှိဘဲ သွားရောက် လည်ပတ်ပြီးလျှင် သာမန်ကာ လျှံကာ ကြည့်ရှုခြင်းမျိုးသည်ကား အကျိုးမရှိသည့်အပြင် ကျောင်းသူ ကျောင်းသားကလေးများ၏ စိတ်တွင် သာမန်ကာလျှံကာ ကြည့်တတ်သော စိတ်ထားမျိုး ပေါ်ပေါက်စေတတ်၏။ ထို့ကြောင့် စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုလေ့လာနိုင်ရန် အရေးကြီးပေသည်။

ထိုသို့ ကြည့်ရှုပြီးနောက် စိတ်တွင် မည်မျှ စွဲလန်းသည် မည်ကဲ့သို့ စွဲလန်းသည်ဟူသော အချက်ကို စစ်ဆေးနိုင်ပေသည်။ စစ်ဆေးသော နည်းမှာ အမျိုးမျိုးရှိ၏။ ပထမနည်းမှာ ထိုသို့သွားရောက်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ကျောင်းသို့ပြန်ရောက်လာကြသောအခါ ကိုယ်တွေ့ ဗဟုသုတများကို ပြန်လည်ရေးသားစေခြင်းဖြစ်၏။ ဒုတိယနည်းမှာ သွားရောက်လည်ပတ်စဉ်၌ပင် မိမိတို့ ရေးသားလိုသော မှတ်စုများကို မိမိတို့ သဘောအတိုင်း ရေးသားစေခြင်းဖြစ်၏။ တတိယနည်းမှာ သွားရောက်လည်ပတ်ပြီးနောက် ဗဟုသုတ ဆွေးနွေးနှီးနှောပွဲမျိုး အနေနှင့် ကျောင်းသား အချင်းချင်း ပြောဆို ဆွေးနွေးခြင်းပင်ဖြစ်ပေသည်။


ထိုကဲ့သို့သွားရောက် လည်ပတ်နိုင်ရန်အတွက် ကျောင်းသားဟောင်းများ အသင်းသည် များစွာ အကူအညီပေးနိုင်ပေသည်။ ဥပမာ ကျောင်းသားဟောင်းတစ်ဦးသည် မီးသတ်ဌာနတွင် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင် နေသူဖြစ်မူ ၎င်းကပင်ရှေ့ဆောင်၍ ကျောင်းသားငယ်များကို စုရုံးခေါ်ဆောင်ပြီးလျှင် မီးသတ်လုပ်ငန်း အရပ်ရပ်ကို ရှင်းလင်းပြောပြနိုင်ပေသည်။ ကျောင်းသားဟောင်း တစ်ဦးသည် မြူနီစပါယ်ရုံးတွင် လုပ်ကိုင်နေသူ ဖြစ်လျှင် (ဝါ) မြူနီစံပါယ် လူကြီးတစ်ဦးဦးဖြစ်နေလျှင် ကျောင်းသားငယ်များကို စုရုံးခေါ်ဆောင်၍ မြူနီစပယ် အဖွဲ့၏ လုပ်ငန်းများကို ရှင်းလင်းပြောပြနိုင်ပေသည်။ 

ထိုသို့သွားရောက်၍ ကိုယ်တိုင် ကြည့်ရှုခြင်းသည် ကျောင်းသင်ပညာရပ်များနှင့်လည်း ဆက်စပ်၍ ရပေသည်။ ဥပမာ အခြေခံ ဓနဗေဒပညာ၊ ပြည်သူ့နီတိပညာစသည်တို့ကို စာတွေ့သင်ကြားပြီးနောက် ငါတွေ့လည်း ဆက်စပ်၍ သင်ကြားလျှင် စိတ်ထဲတွင် ပိုမိုစွဲမြဲစေလိမ့်မည်။ ပြည်သူ့နီတိပညာတွင် အခွန်တော် အကြောင်း သင်ကြားပို့ချပြီးနောက် အခွန်တော်ဌာနသို့ ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများကို ခေါ်ဆောင်လျှက် အခွန်တော်အရာရှိက လက်တွေ့ရှင်းလင်းပြောပြခြင်းမျိုးသည် စာတွေ့နှင့် ကိုယ်တွေ့ ပညာများကို ဆက်စပ်ပေးခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ရဲသားများ၏ လုပ်ငန်းကိုစာတွေ့သင်ကြားပြီးနောက် ရဲဌာနသို့ သွားရောက်ပြီးလျှင် လွန်ခဲ့သော တစ်ပတ်အတွင်း ရဲအရာရှိများ ရဲသားများက ရာဇဝတ်မှုများကို မည်သို့နှိမ်နင်းကာကွယ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းများကို ရှင်းလင်းပြောပြလျှင် ကလေးသူငယ်တို့၏ စိတ်တွင် ပိုမိုစွဲလန်းပေမည်။ ထိုကဲ့သို့ ကိုယ်တွေ့ လေ့လာစေခြင်းအားဖြင့် ငြိမ်ဝပ်ပိပြားရေး ကိစ္စများတွင် ပိုမိုဂရုပြုလာမည့်အပြင် ရဲသားများ၏ လုပ်ငန်းကိုလည်း ပိုမိုနားလည်လာမည်ဖြစ်၏။

ရံဖန်ရံခါ ကျောင်းသူကျောင်းသားများသည် မိမိတို့ ရပ်ရွာမှ ထွက်ခွာ၍ ရာဇဝင်နှင့် ပတ်သက်သော အဆောက်အဦများ သစ်တောလုပ်ငန်း၊ လယ်ယာလုပ်ငန်း၊ သတ္တုတွင်းလုပ်ငန်း စသည်တို့ကို သွားရောက် ကြည့်ရှု လေ့လာသင့်သည်။ ရာဇဝင်နှင့် ပတ်သက်သော အဆောက်အဦများသည် နိုင်ငံသမိုင်းသင်ကြား ရာတွင် များစွာအထောက်အပံ့ ဖြစ်စေနိုင်သည့်အပြင် သစ်တောလုပ်ငန်း၊ လယ်ယာလုပ်ငန်း၊ သတ္တုတွင်း လုပ်ငန်း၊ စသည်တို့သည် တိုင်းပြည်၏ စီးပွားရေးပညာကို လေ့လာရာတွင် များစွာ အထောက်အပံ့ဖြစ်စေ၏။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ သယံဇာတ ပစ္စည်းများ ကြွယ်ဝပုံကို စာအုပ်ဖြင့်သာ သင်ကြားခြင်းထက် ကိုယ်တွေ့ ပြသ သင်ကြားနိုင်လျှင် မျိုးချစ်စိတ် ပိုမိုထက်သန်မည်သာမက မမေ့ပျောက်နိုင်သော လက်တွေ့ဗဟုသုတများလည်း ရရှိနိုင်ပေမည်။

ကျောင်းသူကျောင်းသားများအား သတင်းစာ၊ဂျာနယ်၊မဂ္ဂဇင်းများ ဖတ်ရှုစေခြင်းသည်လည်း လောက ဇာတ်ခုံအကြောင်းကို သင်ကြားပြသခြင်းပေတည်း။ စာနယ်ဇင်းများကို လိမ်မာပါးနပ်စွာ ဖတ်ရှုနိုင်အောင် လမ်းပြပေးနိုင်လျှင် မိမိတို့၏ တိုင်းပြည်ရေးရာများသာမက ကမ္ဘာ့ ရေးရာများတွင်လည်း ပိုမို စိတ်ဝင်စားကြမည် ဖြစ်၏။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နိုင်ငံအသီးသီးတွင် မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်လျက်ရှိသည်။ မည်ကဲ့သို့ တိုးတက်လျက် ရှိသည် ဟု ဗဟုသုတအမျိုးမျိုးရရှိကြမည် ဖြစ်သဖြင့် အထက်တန်းကျောင်းသား များသည် စာနယ်ဇင်းများကို ဖတ်လိုသော အကျင့် ဖြစ်ပေါ်အောင် ဖန်တီးပေးသင့်သည်။ 

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် ကျောင်းတွင်းလောကသည် ပြင်ပလောကနှင် နီးစပ်နိုင်သမျှ နီးစပ်စေရမည်။ ကျောင်းတွင်းလောကသည် ပြင်ပလောက ဇာတ်ခုံ၏ တစိတ်တဒေသဖြစ်စေရမည်။ ကျောင်းလောကသည် ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်ပြတ်၍ ထည်းထည်း တည်ရှိနိုင်သော လောကမဟုတ်ပေ။ ပြင်ပလောကဆိုသည် မှာလည်း မိမိတို့၏ နိုင်ငံတစ်ခုတည်းကိုသာ ကွက်၍ မြင်ရသော ကျဉ်းမြောင်းသည့်လောကမျိုး မဖြစ်စေသင့်ပေ။ ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကြိုခုံ၍ မြင်နိုင်သော ကျယ်ဝန်းသည့်လောကမျိုးသာ ဖြစ်သင့်၏။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နိုင်ငံအသီးသီးသည် တနေ့ထက်တနေ့ ပိုမိုရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံလာကြရသည် ဖြစ်ရကား တိုင်းစိတ် ပြည်စိတ် မွေးမြူရုံမျှမက ကမ္ဘာစိတ်ကိုလည်း မွေးမြူနိုင်ကြရန် ရှေ့ဆောင်သင်ကြားမှုသည် ပညာရေး ရှေ့ဆောင် လမ်းပြတို့၏ အရေးကြီးသော တာဝန်တရပ်ဖြစ်ပေသည်။
ကျောင်းတွင်း ဒီမိုကရေစီ အခန်း (၆)

ကျောင်းတွင်း ဒီမိုကရေစီ အခန်း (၄)

ရေးသားသူ ✒️✒️✒️ ကုလသမဂ္ဂ အတွင်းရေးမှူးချုပ်ဟောင်း ဦးသန့်

မိဘဆရာများအသင်းကို စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်း၍ စိတ်ပါလက်ပါ ဆောင်ရွက်ကြပါက သက်ဆိုင်ရာကျောင်းနှင့် ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများအတွက် အကျိုးများမည်မှာ သေချာပေသည်။ ဆရာကို အပြစ်ရှာလိုသော သဘောဖြင့်ဖွဲ့စည်းခြင်း၊ နာမည်ထင်ပေါ်စေလို၍ဖွဲ့စည်းခြင်းမျိုးမဖြစ်စေဘဲ စေတနာသန့်သန့်နှင့် ကျောင်း၏ အကျိုးကိုရည်ရွယ်၍သာ ဖွဲ့စည်းသင့်ပေသည်။ ထိုသို့သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဆရာ မိဘအသင်း များကို ဖွဲ့စည်းခြင်းသည် ကျောင်း၏ တိုးတက်ရာ တိုးတက်ကြောင်းကို ဖြစ်စေရုံမျှမက၊ ကျောင်းတွင်း ဒီမိုကရေစီ ပြန့်ပွားခြင်းတွင်လည်း များစွာ အထောက်အပံ့ ဖြစ်စေနိုင်ပေသည်။
အခန်း (၄)
မိဘနှင့် စာသင်ကျောင်း

ကျောင်းသားမိဘများသည် စာသင်ကျောင်းများနှင့်မည်သို့ ဆက်ဆံသင့်သည်ဟူသော ပြဿနာမှာ ယခုထက်တိုင် ဝိဝါဒ ကွဲပြားလျက်ရှိသေးသည်။ အချို့သော ပညာရေး ပါရဂူတို့၏ အလိုမှာ ကျောင်းသား မိဘ များသည် အသင်းအဖွဲ့သတ်သတ် ဖွဲ့စည်းလျက် ကျောင်းတိုးတက်ရာ တိုးတက်ကြောင်းကို ပြင်ပမှ အကြံဉာဏ်များ ပေးရမည်ဟု ဆိုပေသည်။ အချို့ပါရဂူများ၏ အယူအဆမှာမူကား ကျောင်းသားမိဘများနှင့် ဆရာ ဆရာမများသည် ပူးပေါင်းလျက် အသင်းအပင်းဖွဲ့စည်းပြီးလျှင် ကျောင်း၏ တိုးတက်ရာ တိုးတက်ကြောင်းကို အကြံဉာဏ်များပေးသင့်သည်ဟု ဆိုလေသည်။ အချို့ပါရဂူတို့၏ ယူဆချက်ကား စာသင် ကျောင်းများ၏ ကိစ္စသည် ဆရာများနှင့် ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများ၏ ကိစ္စသက်သက်သာဖြစ်သဖြင့် ပြ်ပမှ မိဘများက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပါက စိတ်ညစ်စရာ ကိစ္စများ ပေါ်ပေါက်ရန် အကြောင်းရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ကျောင်းသား မိဘများ အသင်းသော်လည်းကောင်း ဖွဲ့စည်းရန်မသင့်ဟု ယူဆကြလေသည်။

ဖွဲ့စည်းပြီးဖြစ်သော ကျောင်းသား မိဘများအသင်း သို့မဟုတ် မိဘ ဆရာ အသင်းများမှာလည်း အများ အားဖြင့် ကျောင်းတွင်းရေးကိစ္စများကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမရှိဘဲ ကျောင်းကပွဲမျိုးကဲ့သို့သော ပျော်ရွှင်မှု များ ဖန်တီးခြင်း၊ မိတ်ဆက်လဘက်ရည်ပွဲများ ကျင်းပခြင်းဖြင့်သာလျှင် ဆောင်ရွက်ကြလေသည်။ အနည်းငယ်မျှသော ကျောင်းသားမိဘအသင်း သို့မဟုတ် ဆရာမိဘအသင်းများသည်သာလျှင် ကျောင်းတွင်းရေး ကိစ္စများသည် ၎င်းတို့နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်သော ကိစ္စများဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူကြ၍ သင်ကြားပြသမှု၊ ကစားခုန်စားကိစ္စများ၊ စာရိတ္တပြဿနာများကိုပါ အရေးယူစဉ်းစားကြလေသည်။ အချို့သော ကျောင်းများတွင် ထိုသို့သော အသင်းမျိုး ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ခြင်းမပြုသော်လည်း မည်သည့်ကျောင်းသားမိဘမဆို ကျောင်းသို့လာရောက်နိုင်ခွင့်ရှိ၍ ဆရာကြီးနှင့်သော်လည်းကောင်၊ ဆရာ ဆရာမများနှင့်သော်လည်းကောင်း တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခွင့်ပြုထား၏။ ထိုသို့ပြုထားသဖြင့်လည်း အသင်းအပင်းများ ဖွဲ့စည်းရန်မလိုဟု ယူဆကြလေသည်။

ထိုသို့ကျောင်းသား မိဘများအသင်း၊ သို့မဟုတ် ဆရာ မိဘများအသင်း ဖွဲ့သင့် မဖွဲ့သင့် ပြဿနာကို မစဉ်းစားမီ အထူးဂရုပြုရမည့်အချက်တစ်ချက်ရှိပေသည်။ ကျောင်းတွင်းပညာသင်ကြားရေးတွင် အသိဉာဏ် အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဗဟုသုတအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဆရာသည် ကျောင်းသားထက်ပို၍ (တော်) သည် ဟူသော အချက်ကို အသိအမှတ်ပြုထားသကဲ့သို့ ကျောင်းတွင်းပညာသင်ကြားရေးတွင် ဆရာသည် ကျောင်းသား မိဘထက်ပို၍ (တော်)သည်ကို ယေဘူယျအားဖြင့် အသိအမှတ်ပြုရပေမည်။ ထို့ကြောင့် ကျေင်းသားမိဘအသင်းများ ဖွဲ့စည်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆရာ မိဘ အသင်းများ ဖွဲ့စည်းသည်ဖြစ်စေ ဘာသာရပ်များကို သင်ကြားရေးတွင် ကျောင်းသားမိဘများသည် ဆရာ ဆရာမများ၏ နယ်နိမိတ်ကို ကျူးကျော်ခြင်း မပြုကြရန် သတိပြုရန်လိုပေသည်။ ရံဖန်ရံခါ သင်ကြားမှုနှင့်ပတ်သက်၍ အကြံပေးစကား ပြောကြားနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမူကား မပြုလုပ်သင့်ပေ။ ဥပမာအားဖြင့် မိမိ၏ကလေးကို ဂဏန်း သင်္ချာ သင်ကြားရာတွင် နည်းလမ်း ချွတ်ယွင်း၍နေသည်ဟု ထင်မြင်ယူဆကပါက မည်ကဲ့သို့ ပြုပြင်သင်ကြား သင့်သည်ဟု အကြံဉာဏ်ပေးလျှင် သက်ဆိုင်ရာ ဆရာ (သို့) ဆရာမက ပြန်လည်ဖြေကြား နိုင်စရာ အကြောင်း ရှိပေသည်။ 

ကျောင်းသားမိဘများသာလျှင် သတ်သတ် အသင်းအပင်း ဖွဲ့စည်းသကဲ့သို့ အရေးပါအရာရောက်မည် မဟုတ်ပေ။ ဆရာ ဆရာမများမပါဝင်သော ကျောင်းသားမိဘအသင်းသည် ဆရာ ဆရာမများနှင့် အဆက် မရှိသဖြင့် ကျောင်းတွင်းကိစ္စများကို ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအသင်းမျိုးသည်လည်း အများအားဖြင့် ကျောင်းအတွက် အလှူခံခြင်း၊ တွေ့ဆုံလဘက်ရည် သောက်ခြင်းမျိုးကိုသာ ဆောင်ရွက်နိုင်ပေမည်။ ထို့ကြောင့် အများဆုံးသော အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေရန်အတွက် ဆရာမိဘများ ပူးပေါင်း၍ အသင်းအပင်းဖွဲ့စည်းသင့်ပေသည်။ ထိုသို့ဖွဲ့စည်းရာတွင်လည်း အနည်းဆုံး အောက်ပါရည်ရွယ်ချက်များ ရှိသင့်ပေသည်။

(၁) ကျောင်းနှင့် အိမ်ကို ပိုမိုနီးကပ်စေခြင်းဖြင့် ကလေး၏ ပညာသင်ကြားမှုကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေခြင်း။

(၂) ခေတ်အလျောက် တိုးတက်လျက်ရှိသည့် ပညာရေးစနစ်သစ်များကို ကျောင်းသား မိဘများအား သိရှိနားလည်စေခြင်း။

(၃) နိုင်ငံတော်၏ ကလေးသူငယ်များ ပညာသင်ကြားမှုတွင် တိုင်းရင်းသားတိုင်း စိတ်ပါဝင်စားသင့်သည့်အတိုင်း နိုင်ငံတော်သားများအဖြစ် စိတ်ဝင်စားမှုကို ပြသသင့်ခြင်း။

အထက်ပါ ရည်ရွယ်ချက်များသာမက သက်ဆိုင်ရာကျောင်း၏ ကောင်းရာကောင်းကြောင်းအတွက် တတ်နိုင်သော နည်းလမ်းများဖြင့် အားပေးကူညီရန် ရည်ရွယ်ချက်လည်း ပါရှိရပေမည်။

ဆရာ မိဘအသင်းများကို မဖွဲ့စည်းမီ သက်ဆိုင်ရာ ကျောင်းဆရာကြီးနှင့် ဆရာ ဆရာမ များသည် ကိစ္စအရပ်ရပ်ကို အသေးစိတ်ကြိုတင်စဉ်းစား သင့်ပေသည်။ ထိုသို့ ဖွဲ့စည်းလျှင် မည်ကဲ့သို့ စည်းကမ်းများ သတ်မှတ်သင့်သည်။ အမှုဆောင် ကော်မီတီကို မည်ကဲ့သို့ ရွေးချယ်သင့်သည်။ မည်သူက ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ဆောင်ရွက်သင့်သည်ဟူသော ပြဿနာရပ်များကို ကြိုတင်ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ထားလျှင် လွယ်ကူပေမည်။ အချို့သော ဆရာ မိဘများအသင်းတွင် ကျောင်းဆရာကြီးက ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်ဆောင်ရွက်၍ မိဘများမှလည်း ပညာရေးတွင် စိတ်ပါဝင်စားသူတစ်ဦးက ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။ ထိုနည်းအတူပင် ကျောင်းသား မိဘတစ်ဦးက အတွင်းရေးမှူးအဖြစ်ဆောင်ရွက်လျှင် ဆရာ၊ ဆရာမတစ်ဦးဦးက တွဲဖက်အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရလေသည်။ ဤကဲ့သို့ စီမံခြင်းသည် လုပ်ငန်းများတွင် ပိုမိုလွယ်ကူစေ၍ ဆရာနှင့်မိဘများလည်း ပိုမို၍နားလည်မှုရှိပေမည်။ အမှုဆောင် ကော်မတီတွင် ဆရာနှင့် မိဘများမျှတစွာပါဝင်လျှင် လုပ်ငန်းအရပ်ရပ်တွင် ပိုမိုချောမော အောင်မြင်စရာလမ်းရှိပေသည်။

ဆရာမိဘအသင်း အစည်းအဝေးများကို တစ်လလျှင်တစ်ကြိမ်လောက် ကျင်းပနိုင်ပါက အလွန်ကောင်းမွန်၏။ ထိုသို့မဖြစ်နိုင်ပါက တစ်နှစ်လျှင်နှစ်ကြိမ်ခန့် ကျင်းပသင့်ပေသည်။ ထိုသို့ကျင်းပသော အစည်းအဝေးများတွင် ကျောင်းပိတ်ပွဲ၊ ကျောင်းကစားပွဲ၊ ကျောင်းကပွဲစသော ကိစ္စများသာမက ကျောင်းသားများ၏ ကိုယ်ကျင့်တရား၊ ကျောင်းသားများ၏ ကျန်းမာရေးစသည်တို့ကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစား ဆွေးနွေးသင့်ပေသည်။ ထိုသို့ စဉ်းစားဆွေးနွေးရမည့်ကိစ္စများကို အသင်းဖွဲ့စည်းသည်နှင့် တပြိုင်နက် သတ်မှတ် ပြဌာန်းထားလျှင် လွယ်ကူပေမည်။ ထိုသို့ သတ်မှတ်ထားသည့် နယ်နိမိတ်အတွင်း၌သာ စဉ်းစားဆွေးနွေးလျက် ထိုနယ်နမိတ်က ကျော်လွန်သော ကိစ္စရပ်များကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားခြင်း မပြုသင့်ပေ။ ထိုကဲ့သို့ စည်းကမ်းများကို ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားခြင်းသည် လုပ်ငန်းဆောင်တာများတွင် ပြေပြေပြစ်ပြစ်ဖြစ်စေနိုင်၏။

အလွန်ကြီးသော ကျောင်းများတွင် မိဘ ဆရာအသင်းများ ဖွဲ့စည်းခဲ့လျှင် ရပ်ကွက်အလိုက် အသင်းခွဲများ ဖွဲ့စည်းလေ့ရှိသည်။ ကျောင်းသားမိဘများမှာ နေရာအနှံ့အပြားတွင် နေထိုင်ကြသည်ဖြစ်ရာ နီးစပ်ရာ ရပ်ကွက်အလိုက် မိဘအချင်းချင်းပူးပေါင်းဖွဲ့စည်းလျှင် လုပ်ငန်းတွင်ကျယ်ပေမည်။ ဥပမာ မိမိတို့ သက်ဆိုင်ရာ ရပ်ကွက်နှင့် ဆိုင်သော ပြဿနာတစ်ရပ်ပေါ်ပေါက်လာလျှင် ၎င်းတို့ အချင်းချင်း စုဝေး၍ ဆွေးနွေး နိုင်ပေသည်။

မိဘဆရာများအသင်းကို စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်း၍ စိတ်ပါလက်ပါ ဆောင်ရွက်ကြပါက သက်ဆိုင်ရာကျောင်းနှင့် ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများအတွက် အကျိုးများမည်မှာ သေချာပေသည်။ ဆရာကို အပြစ်ရှာလိုသော သဘောဖြင့်ဖွဲ့စည်းခြင်း၊ နာမည်ထင်ပေါ်စေလို၍ဖွဲ့စည်းခြင်းမျိုးမဖြစ်စေဘဲ စေတနာသန့်သန့်နှင့် ကျောင်း၏ အကျိုးကိုရည်ရွယ်၍သာ ဖွဲ့စည်းသင့်ပေသည်။ ထိုသို့သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဆရာ မိဘအသင်း များကို ဖွဲ့စည်းခြင်းသည် ကျောင်း၏ တိုးတက်ရာ တိုးတက်ကြောင်းကို ဖြစ်စေရုံမျှမက၊ ကျောင်းတွင်း ဒီမိုကရေစီ ပြန့်ပွားခြင်းတွင်လည်း များစွာ အထောက်အပံ့ ဖြစ်စေနိုင်ပေသည်။
ကျောင်းတွင်း ဒီမိုကရေစီ အခန်း (၅)